Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İslâm metafiziğinde ve havas i
Tasavvufta 'Üveysîlik'; bir müridin cismanî olarak aynı asırda yaşamadığı veya hiç yüz yüze görüşmediği vefat etmiş bir peygamberin veya mürşid-i kâmilin rûhâniyetinden bizzat terbiye alarak kemâle ermesi usûlüdür. Bu usûlün ilk pîri Peygamber Efendimiz'i (s.a.v.) cismen görmeden gıyabında en derin aşkla bağlanan Veysel Karânî (Üveys el-Karanî) hazretleridir. İslâm tarihindeki en büyük ikinci Üveysî rabıta ise Bâyezîd-i Bistâmî ile Ebu'l-Hasan Harakânî arasındaki rabıtadır. Bâyezîd-i Bistâmî vefatından önce Harakân köyü hizasından geçerken derin bir nefes çekip tebessüm etmiş; talebelerine 'Buradan doğacak bir kutbun kokusunu alıyorum' demiştir. Hicrî 352 yılında doğan Ebu'l-Hasan Harakânî; ümmî (okuma yazması olmayan) bir köylü iken, kalbi melekût ilimleriyle donatılmış bir gavs haline gelmiştir. Harakânî hazretleri yatsı namazını Harakân'da kılar; gece karanlığında saatlerce yürüyerek Bistâm'a, Bâyezîd'in kabrine gelirdi. Sabaha kadar orada murakabede kalır, feyiz alır ve sabah namazına tekrar köyüne dönerdi. Bu 12 yıllık sadakat ve muhabbet neticesinde Bâyezîd'in rûhâniyeti ona tecelli etmiş ve bizzat fütûhât kapılarını açmıştır. Harakânî'nin dergâhının kapısına yazdırdığı o meşhur cihanşümul ilke: 'Bu dergâha her kim gelirse ekmeğini veriniz, inancını ve dinini sormayınız! Zira Cenâb-ı Hakk'ın katında can taşımaya layık olan herkes, benim soframda ekmek yemeye lâyıktır!' Bu anlayış, Horasan fütuvvet ahlâkının ve evrensel İslâm merhametinin en yüce zirvesidir. Devrin en kudretli hükümdarı Sultan Mahmud Gaznevî Hindistan seferi öncesinde Harakânî'yi ziyaret etmiş; onun manevî heybeti karşısında eğilerek hırkasını teberrüken istemiştir. Büyük filozof İbn Sînâ da Harakânî'yi ziyarete gelmiş; aklın sınırlarının tıkandığı noktada Harakânî'nin kalp gözüyle keşfettiği melekûtî hakikatler karşısında diz çökmüştür. Ebu'l-Hasan Harakânî sâdece tekkede oturan bir derviş değil; Alparslan'ın Malazgirt zaferinden önce Anadolu'nun kapılarını İslâm'a açan bir gazi derviştir. Hicrî 425 (m. 1033) yılında Kars yakınlarında Yahniler Dağı eteklerinde Bizans'a karşı gazada şehit düşmüş ve Kars Kalesi eteğine defnedilmiştir. Anadolu'nun mânevî tapusu onun türbesidir. Bâyezîd-i Bistâmî'den feyzalan Harakânî; o meşaleyi Ahmed Yesevî ve Hacı Bektâş-ı Velî yoluyla Anadolu'ya ve Balkanlar'a taşımıştır. Sihravemen Horasan Külliyatı; bu nûrânî rabıta zincirini en berrak kaynaklarla geleceğe aktarır.Fasıl I: Üveysîlik Nedir? Zaman ve Mekânı Aşan Rûhânî Terbiye
Fasıl II: Harakânî'nin Doğuşu ve Bâyezîd'in Asırlar Öncesinden Müjdesi
Fasıl III: 12 Yıllık Gece Yürüyüşleri: Harakân'dan Bistâm'a
Fasıl IV: 'Bu Dergâha Kim Gelirse Ekmeğini Verin, Dinini Sormayın'
Fasıl V: Gazneli Mahmud ve İbn Sînâ İle Karşılaşmaları
Fasıl VI: Kars Kalesi ve Anadolu'nun Mânevî Fethi
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Bistâmî'den Anadolu'ya Ulaşan Nûr Çerağı
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.