Salavât-ı Bedeviyye (Salâtü'n-Nûr): Nûr-ı Muhammedî ve Gayb Sırları

Fasıl I: Salavât-ı Bedeviyye'nin Zuhûru ve Mânevî Ağırlığı

İslâm tasavvufunun dört büyük kutbundan (Aktâb-ı Erba'a) biri olan Seyyid Ahmed el-Bedevî (k.s.) hazretlerine nispet edilen *Salavât-ı Bedeviyye* (Salâtü'n-Nûr); arifler katında Resûlullah Efendimiz'in (s.a.v.) hakikat-i Muhammediyye nûrunu en câmi ve veciz şekilde ifade eden kudsî bir salavattır.

'Allâhümme salli alâ nûri'l-envâr, ve sırri'l-esrâr, ve tiryâki'l-ağyâr, ve miftâhi bâbi'l-yesâr...' niyazıyla başlayan bu salavat; yüz bin salavata bedel kabul edilmiş ve ehl-i irfanın günlük virdi haline gelmiştir.

Fasıl II: 'Nûru'l-Envâr' ve 'Sırru'l-Esrâr' Şerhi

Salavatın ilk cümleleri hilkatin ilk başlangıcına işaret eder: Peygamber Efendimiz (s.a.v.), bütün nurların kaynağı olan ilk Nûr (Nûru'l-Envâr) ve gayb âleminin en mahrem sırrıdır (Sırru'l-Esrâr).

Kâinatta görünen ve görünmeyen ne kadar varlık varsa, hepsi bu nûrun birer zerre ve tecellîsidir. Bu salavata devam eden sâlikin kalbinde basiret gözü açılır ve melekût nurları parıldamaya başlar.

Fasıl III: 'Tiryâku'l-Ağyâr': Kalbî Hastalıkların Panzehiri

'Tiryâk', zehirleri etkisiz kılan en güçlü panzehirdir. 'Ağyâr' ise kalbi Allah'tan gafil kılan mâsivâ ve dünyevî alakalardır.

Salavât-ı Bedeviyye; kalbe sızan vesvese, haset, kibir, hırs ve yeis gibi mânevî zehirleri kökünden temizleyen ilâhî bir tiryâktır. Günde 100 defa okunması, ruhsal buhranları ve darlıkları izale eder.

Fasıl IV: 'Miftâhu Bâbi'l-Yesâr': Maddî ve Mânevî Kolaylık Kapısı

'Yesâr', kolaylık, zenginlik ve bolluk demektir. İmam Bedevî bu salavatın, kilitlenmiş rızık kapılarını ve tıkanmış işleri sür'atle açan melekûtî bir anahtar (miftâh) olduğunu müjdelemiştir.

Borç altında ezilen veya rızık darlığı çeken mü'minler sabah ve akşam namazlarının ardından bu salavata devam ettiklerinde umulmadık yerlerden fütûhâta nail olurlar.

Fasıl V: Seyyid Ahmed el-Bedevî'nin 40 Günlük Murakabesi

Seyyid Ahmed el-Bedevî hazretleri gençliğinde 40 gün boyunca gökyüzüne bakarak yemeden içmeden murakabeye dalmış; cezbeye tutularak yüzüne peçe takmıştır. Bu sebeple kendisine 'el-Bedevî' (yüzü örtülü çöl aslanı) denilmiştir.

Bu salavat, Hazret-i Pîr'in işte o melekûtî istiğrâk ve vuslat anlarında kalbine ilka edilen Nebevî bir tecellîdir.

Fasıl VI: Kıraat Sayıları ve Havâssı: 3, 7, 33, 100 ve 1000 Tertipleri

Salavât-ı Bedeviyye'nin kadîm üstatlarca tecrübe edilmiş tertipleri:

• Her Namazın Peşinden 3 Kez: Şerlerden korunma ve rızık bereketi.
• Yatsıdan Sonra 33 Kez: Rüyada Peygamber Efendimiz'i (s.a.v.) müşahede etme vesilesi.
• Cuma Gecesi 100 Kez: Kalbin nurlanması ve sıkıntıların def'i.
• Büyük Hacetlerde 1000 Kez: Düşmanın hilesinden halâs ve feth-i mübîn.

Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Nûr-ı Risâlet'te Fenâ Bulmak

Salavât-ı Bedeviyye'nin nihai gayesi; kulun kendi aciz varlığını Resûlullah'ın (s.a.v.) kudsî nûrunda eritmesi (Fenâ fi'r-Resûl) ve oradan Cenâb-ı Hakk'ın vahdetine yükselmesidir.

Sihravemen Bedevî Külliyatı; bu kudsî salavatın bâtınî derinliğini ve sahih vird adabını tâliplere takdim eder.