Bedeviyye Yolu Âdâbı: Kırmızı Sarık Sırrı, Cezbe ve Zikr-i Kalbî

Fasıl I: Bedeviyye Mektebinin Temel Esasları

Bedeviyye (veya Tarîkat-ı Ahmediyye); İslâm tasavvufunun 'Aşk, Cezbe ve Celâdet' mektebidir. Seyyid Ahmed el-Bedevî'nin irşad usûlü; nefsin bağlarını şiddetli bir aşk ateşiyle yakıp yok etmeye dayanır.

Bu yolda kuru laf ve dedikoduya yer yoktur; mürid her an zikrullâhın cezbesiyle kalbini diri tutmak ve insanlara karşılıksız hizmet etmekle mükelleftir.

Fasıl II: Kırmızı Sarık ve Sancak Sembolizmi

Tasavvuf tarihinde her büyük kutbun bir rengi vardır: Abdülkadir Geylânî yeşil, Ahmed er-Rifâî siyah, Ahmed el-Bedevî ise 'Kırmızı' (Ahmer) rengi şiar edinmiştir.

Kırmızı renk; aşk ateşini, kudsî cezbeyi, şehâdet arzusunu ve İsm-i Celâl'in melekûtî tecellîsini remzeder. Bedevî dervişleri kırmızı sarık sarar ve tekkelerinde kırmızı sancak dalgalandırırlar.

Fasıl III: Zikr-i Hayy ve Cehrî Halaka Âdâbı

Bedevî zikir meclisleri ayakta ve halka halinde icra edilir. İsm-i 'Hayy' ve 'Kāyüm' zikri eşliğinde dervişlerin kalpleri aynı frekansta çarpar.

Zikrin harareti arttıkça sâliklerin nefis putları erir ve meclise melekûtî bir sekînet nâzil olur. Ancak şeriata aykırı taşkınlıklar Bedeviyye usûlünde şiddetle yasaklanmıştır.

Fasıl IV: Tanta Mevlidi: İslâm Dünyasının En Büyük Mânevî Buluşması

Asırlardır her yıl Mısır'ın Tanta şehrinde düzenlenen 'Ahmed el-Bedevî Mevlidi'; Hac mevsiminden sonra İslâm coğrafyasındaki en kalabalık mânevî toplanmadır. Milyonlarca insan Tanta'da toplanarak Kur'an okur, salavat getirir ve zikreder.

Bu mevlid, fakirlerin doyurulduğu, küskünlerin barıştığı ve İslâm kardeşliğinin pekiştiği muazzam bir bayramdır.

Fasıl V: Seyyid Ahmed el-Bedevî'nin Müridine Vasiyeti

Hazret-i Pîr'in müridi Seyyid Abdülâl'e yaptığı vasiyetnâme tasavvuf ahlâkının özetidir:

• 'Yetimlerin başını okşa, çıplakları giydir, açları doyur.'
• 'Zulüm yapana bile iyilikle muamele et, kötülüğe kötülükle karşılık verme.'
• 'Gıybetten, yalandan ve haram lokmadan ateşten kaçar gibi kaç.'
• 'Her nefesinde Allah'ı zikret, gafletle geçen nefes ömrün ziyanıdır.'

Fasıl VI: Dört Şube: Şinnâviyye, Merâzıka, Kenâsiyye ve Halebiyye

Bedeviyye tarikatı zaman içinde dört ana kola ayrılmıştır. Bu kollar vasıtasıyla Bedevî irfânı Osmanlı payitahtı İstanbul'a kadar ulaşmış, Üsküdar ve Eyüp'te Bedevî tekkeleri kurulmuştur.

Osmanlı padişahları ve yeniçeriler Bedevî meşâyihına hürmet göstermiş ve seferlere çıkarken dualarını almışlardır.

Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Cezbeden İstikamete

Bedevî yolu sâlikine öğretir ki; cezbe güzeldir fakat istikamet cezbeden de üstündür. Şeriat gemisine binmeyen kimse, hakikat denizinde boğulmaktan kurtulamaz.

Sihravemen Bedeviyye Âdâbı Külliyatı; bu kudsî mektebin ahlâkî disiplinini modern dimağlara aktarır.