Fasıl I: Risâletü'n-Nûriyye'nin Doğuşu ve Kutsî Gayesi

Akşemseddin hazretlerinin tasavvuf nazariyesini Arapça olarak en yüksek belâgatle ortaya koyduğu şaheseri *er-Risâletü'n-Nûriyye* (Nûr Risâlesi)'dir.

Eser; kâinatın yaratılış mayası olan 'Nûr-ı Muhammedî' (Hakikat-i Muhammediyye) ile başlar ve insanın bu ezelî nûra nasıl ayna olabileceğini adım adım şerh eder.

Fasıl II: Zikr-i Hafî (Gizli Zikir) ve Letâif-i Hamse Terbiyesi

Bayrâmî mektebinde zikrin esası dilden kalbe inen Zikr-i Hafî'dir. Akşemseddin göğüsteki beş latife merkezini (Kalp, Ruh, Sır, Hafî, Ahfâ) zikrullâh ateşiyle tutuşturmanın erkânını açıklar.

Dil hareketsiz kalırken kalbin her atışında 'Allah, Allah' nidasının duyulması, sâlikin gaflet perdesini yırtıp huzûr-ı dâimîye ermesini sağlar.

Fasıl III: Yedi Nefis Mertebesinin Geçilmesi

Risâlede sülûkun yedi nefs durağı tahlil edilir: Emmâre, Levvâme, Mülhime, Mutmainne, Râziye, Merdiyye ve Kâmile/Sâfiye.

Her mertebenin kendine has zikri, nûru, imtihanı ve tecellîsi vardır. Emmâre nefsin ejderhası ancak zikir kılıcıyla helâk edilir.

Fasıl IV: Mürşid-i Kâmil ile Kalbî Rabıta ve Rûhânî Cezbe

Akşemseddin müridin mürşidine olan rabıtasını, ayın ışıksızken güneşten nur alıp geceyi aydınlatmasına benzetir.

Kâmil mürşidin kalbi Resûlullah'ın nûr hazinesine bağlıdır; mürid rabıta ile o hazineden feyiz çeker ve cezbe-i ilâhiyye ile terakkî eder.

Fasıl V: Vahdet-i Şuhûd ile Vahdet-i Vücûd Dengesi

Akşemseddin İbnü'l-Arabî'nin Vahdet-i Vücûd anlayışını Ehl-i Sünnet omurgasında şerh eder. Kâinatta görünen çokluk (kesret) bir serap gibidir; hakiki varlık ise Vâhid ve Ehad olan Allah'ındır.

Ancak bu hakikat şeriat dairesini terk etmeye bahane olamaz; bilakis ne kadar yüksek makama erilirse şeriata o kadar sımsıkı sarılmak gerekir.

Fasıl VI: Melâmet Ehlinin Şöhretten Kaçışı

Risâletü'n-Nûriyye melâmet ahlâkını över: Derviş keramet göstermekten, halkın övgüsünden ve gösterişli zikir meclislerinden yılandan kaçar gibi kaçmalıdır.

'Halk içinde Hak ile olmak' ve ihlası riyâ pasından korumak en büyük keramettir.

Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Kalbin Arş'a Açılan Kapısı

Akşemseddin eserini şu nurlu müjdeyle bitirir: Kalp arındığı zaman Arş'tan daha geniş hale gelir ve Cenâb-ı Hakk'ın tecellîgâhı olur.

Sihravemen Risâletü'n-Nûriyye Külliyatı; kalbini nûr ile diriltmek isteyen sâliklere ebedî bir rehberdir.