Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İslâm metafiziğinde ve havas ilminde tevhid akidesinin, ilahî hâkimiyetin ve arş kürsüsünün en muhkem sırrıdır. Bu âyet, Cenâb-ı Hakk'ın zâtını, sıfât-ı sübûtiyyesini ve kâinatı her an kabza-i tasarrufunda tutan mutlak kayyûmiyetini
İslâm irfan ve tasavvuf semâsının en parlak kutup yıldızlarından biri olan Ebû Bekir el-Vâsıtî: Zikrin Hakikati ve Zikredende Fâni Olmak; yaşadığı dönemin karanlıklarını ilâhî nûr ile aydınlatmış, zâhirî ilimlerdeki kudretini kalbî marifetle taçlandırmış abidevî bir şahsiyettir. Zikri değil Müsemmâ'yı arayan, lafızdan öte kalbî huzuru öğreten imam. Bu büyük zâtın hakikat yolculuğu; nefsaniyetten tamamen arınma, kâmil mürşidlerin terbiyesinde yoğrulma ve çetin riyâzetlerle başlar. Şöhreti, makamı ve dünyalık menfaatleri ayaklarının altına alarak sırf Rızâullâh için yollara düşmüştür. Silsilesi Resûlullah Efendimiz'e (s.a.v.) ve Ashâb-ı Kirâm'a dayanan kudsî bir terbiye halkasında kemâle ermiştir. Onun tasavvuf anlayışının temelinde; Kitap ve Sünnet'e zerre kadar tavizsiz bağlılık, derin bir haşyet, samimi bir tevazu ve mahlûkata karşı sonsuz bir merhamet yatar. Kalbin mâsivâdan (Allah'tan gayrı her şeyden) temizlenmesi, her nefeste ilâhî huzuru müşahede etmek (huzûr-ı kalp) ve amellere asla güvenmeyip sırf ilâhî fazl ve kereme sığınmak onun en temel düsturudur. Tarihî menkıbe ve tezkirelerde (Hilyetü'l-Evliyâ, Kuşeyrî Risâlesi, Tezkiretü'l-Evliyâ, Nefehâtü'l-Üns) nakledilen ibret dolu hatıraları; kalpleri yumuşatan ve gaflet uykusundan uyandıran melekûtî derslerdir. Zâlim hükümdarların karşısındaki cesur duruşu, fukaranın sofrasındaki sevinci ve dertlilerin yaralarını saran şefkati dillere destandır. Geride bıraktığı eserler, şiirler, risâleler ve tertip ettiği kudsî virdler; asırlardır talebelerinin ve dervişlerin yolunu aydınlatmaktadır. Bu metinler kuru harfler değil; yazanın ihlas ve aşkıyla mayalanmış melekûtî şifrelerdir. Onun virdini okuyan kimse, o büyük velînin rûhâniyetiyle rabıta kurarak mânevî bir emân kalesine girer. Tohumları Türkistan'da, Horasan'da, Bağdat'ta ve Şam'da atılan bu irfan pınarı; Anadolu'nun fethini ve Osmanlı'nın altı asırlık adalet medeniyetini mayalayan asıl rûhî kuvvettir. Onların inşa ettiği tekkeler, aşevleri ve vakıflar; asırlarca açları doyurmuş, yolda kalmışları barındırmış ve cemiyete nûr saçmıştır. Ârifleri anmak sadece geçmişi yad etmek değildir; hadis-i şerifte buyrulduğu gibi: 'Salihlerin anıldığı yere Allah'ın rahmeti iner.' Bugünün modern kargaşasında bocalayan insanlık için onların edebi, sabrı ve aşkı yegâne kurtuluş reçetesidir. Sihravemen Ârifler Külliyatı; bu kudsî kandilleri hürmet ve muhabbetle yeni nesillere aktarmayı gaye edinir.Fasıl I: Ebû Bekir el-Vâsıtî: Zikrin Hakikati ve Zikredende Fâni Olmak Hazretlerinin Mânevî Kimliği ve Asrı
Fasıl II: Seyr-i Sülûku ve Mânevî Hocaları
Fasıl III: İrfânî Görüşleri, Hikmetleri ve Doktrini
Fasıl IV: Menkıbeleri ve İrşad Hatıraları
Fasıl V: Bıraktığı Eserler ve Evrâd-ı Şerîfeleri
Fasıl VI: Anadolu ve İslâm Coğrafyasına Mânevî Tesirleri
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Onların İzinden Yürümek
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.