Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik O
Fasıl I: Nisâbü'l-Mevlevî'nin Tarihî Önemi ve Kānûnnâme Hüviyeti
İsmâil Rusûhî Ankaravî tarafından telif edilen *Nisâbü'l-Mevlevî* (Mevlevîliğin Ölçüsü ve Nizamı); Mevlevî tekkelerinin idarî, malî, ahlâkî ve seyr-i sülûk kānûnlarını belirleyen resmî içtüzük niteliğindedir.
Tekkede yaşayan dervişlerin (canların) günlük hayatından şeyhin seçimine, vakıf gelirlerinin idaresinden mutfak terbiyesine kadar her ayrıntı bu kudsî eserde tanzim edilmiştir.
Fasıl II: Matbah-ı Şerîf: Aşın Değil Nefsin Piştiği Ocak
Mevlevîhânelerde mutfak sadece yemek pişirilen bir yer değildir; bilakis derviş adayının pişip olgunlaştığı mânevî potadır. Hazret-i Mevlânâ'nın 'Hamdım, piştim, yandım' sözünün tecellîgâhı Matbah-ı Şerîf'tir.
Burada yemek ateşte pişerken, dervişin ham nefsi de edep, hizmet ve riyâzet ateşinde eriyip saflaşır.
Fasıl III: Saka Postu ve Üç Günlük Sabır İmtihanı
Mevlevîliğe girmek isteyen bir talip (nev-niyâz) tekkeye geldiğinde doğrudan kabul edilmez. Matbah-ı Şerîf'in kapısındaki 'Saka Postu'na oturtulur.
Üç gün boyunca hiç konuşmadan, sağa sola bakmadan, sadece içeri giren çıkan canların hizmetini ve edep tavırlarını seyreder. Bu süre zarfında sabredemeyip kalkanın istidatsız olduğu anlaşılır; sabreden ise hizmete kabul edilir.
Fasıl IV: 1001 Günlük Çile (Erbaîn-i Kebîr) Nizamı
Kabul edilen can, tam bin bir gün boyunca tekkede on sekiz farklı hizmet kademesinde (pazarcı, süpürgeci, kandilci, bulaşıkçı, abdest dökücü vb.) hizmet eder.
Bu 1001 gün içinde tekke sınırları dışına izinsiz çıkamaz; ailesini göremez ve hiçbir dünyevî makam iddiasında bulunamaz. Kazancı Dede ve Aşçı Dede onun terbiyesini saniye saniye takip eder.
Fasıl V: Kazancı Dede ve On Sekiz Hizmet Makamı
Matbah-ı Şerîf'in en yetkili mürşidlerinden biri Kazancı Dede'dir. Derviş adayının her türlü kaprisini, öfkesini ve kibrini kırmak onun vazifesidir.
Şayet can bu ağır hizmetler sırasında öfkelenir, şikayet eder veya edebe aykırı davranırsa; pabuçları dışarıya doğru çevrilir (pabuç çevirme) ve sessizce tekkeden uzaklaştırılır.
Fasıl VI: İkrar Âyini ve Hücreye Çıkış (Dede Olmak)
1001 günlük çileyi başarıyla tamamlayan can için 'İkrar Âyini' düzenlenir. Şeyh efendinin huzurunda tekbîrlerle tennûresi, sikkesi ve elifî nemedi giydirilir.
Artık o bir 'Dede' olmuştur; kendisine tekkede müstakil bir hücre tahsis edilir ve mürid yetiştirme salahiyeti verilir.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Hizmetle Pişip Himmetle Uçmak
Nisâbü'l-Mevlevî'nin temel ilkesi şudur: 'Hizmet etmeyen himmet bulamaz.' Benliğini ayaklar altına almayan, yerleri süpürmeyen ve nefsini hiçe saymayan kimseye Arş'ın sırları kapılarını asla açmaz.
Sihravemen Mevlevî Erkânı Külliyatı; bu muazzam nefis terbiyesi akademisini bütün şeffaflığıyla kaydeder.
Fasıl I: Nisâbü'l-Mevlevî'nin Tarihî Önemi ve Kānûnnâme Hüviyeti
İsmâil Rusûhî Ankaravî tarafından telif edilen *Nisâbü'l-Mevlevî* (Mevlevîliğin Ölçüsü ve Nizamı); Mevlevî tekkelerinin idarî, malî, ahlâkî ve seyr-i sülûk kānûnlarını belirleyen resmî içtüzük niteliğindedir.
Tekkede yaşayan dervişlerin (canların) günlük hayatından şeyhin seçimine, vakıf gelirlerinin idaresinden mutfak terbiyesine kadar her ayrıntı bu kudsî eserde tanzim edilmiştir.
Fasıl II: Matbah-ı Şerîf: Aşın Değil Nefsin Piştiği Ocak
Mevlevîhânelerde mutfak sadece yemek pişirilen bir yer değildir; bilakis derviş adayının pişip olgunlaştığı mânevî potadır. Hazret-i Mevlânâ'nın 'Hamdım, piştim, yandım' sözünün tecellîgâhı Matbah-ı Şerîf'tir.
Burada yemek ateşte pişerken, dervişin ham nefsi de edep, hizmet ve riyâzet ateşinde eriyip saflaşır.
Fasıl III: Saka Postu ve Üç Günlük Sabır İmtihanı
Mevlevîliğe girmek isteyen bir talip (nev-niyâz) tekkeye geldiğinde doğrudan kabul edilmez. Matbah-ı Şerîf'in kapısındaki 'Saka Postu'na oturtulur.
Üç gün boyunca hiç konuşmadan, sağa sola bakmadan, sadece içeri giren çıkan canların hizmetini ve edep tavırlarını seyreder. Bu süre zarfında sabredemeyip kalkanın istidatsız olduğu anlaşılır; sabreden ise hizmete kabul edilir.
Fasıl IV: 1001 Günlük Çile (Erbaîn-i Kebîr) Nizamı
Kabul edilen can, tam bin bir gün boyunca tekkede on sekiz farklı hizmet kademesinde (pazarcı, süpürgeci, kandilci, bulaşıkçı, abdest dökücü vb.) hizmet eder.
Bu 1001 gün içinde tekke sınırları dışına izinsiz çıkamaz; ailesini göremez ve hiçbir dünyevî makam iddiasında bulunamaz. Kazancı Dede ve Aşçı Dede onun terbiyesini saniye saniye takip eder.
Fasıl V: Kazancı Dede ve On Sekiz Hizmet Makamı
Matbah-ı Şerîf'in en yetkili mürşidlerinden biri Kazancı Dede'dir. Derviş adayının her türlü kaprisini, öfkesini ve kibrini kırmak onun vazifesidir.
Şayet can bu ağır hizmetler sırasında öfkelenir, şikayet eder veya edebe aykırı davranırsa; pabuçları dışarıya doğru çevrilir (pabuç çevirme) ve sessizce tekkeden uzaklaştırılır.
Fasıl VI: İkrar Âyini ve Hücreye Çıkış (Dede Olmak)
1001 günlük çileyi başarıyla tamamlayan can için 'İkrar Âyini' düzenlenir. Şeyh efendinin huzurunda tekbîrlerle tennûresi, sikkesi ve elifî nemedi giydirilir.
Artık o bir 'Dede' olmuştur; kendisine tekkede müstakil bir hücre tahsis edilir ve mürid yetiştirme salahiyeti verilir.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Hizmetle Pişip Himmetle Uçmak
Nisâbü'l-Mevlevî'nin temel ilkesi şudur: 'Hizmet etmeyen himmet bulamaz.' Benliğini ayaklar altına almayan, yerleri süpürmeyen ve nefsini hiçe saymayan kimseye Arş'ın sırları kapılarını asla açmaz.
Sihravemen Mevlevî Erkânı Külliyatı; bu muazzam nefis terbiyesi akademisini bütün şeffaflığıyla kaydeder.