Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü
Fasıl I: Galata Mevlevîhânesi'nin Tarihî Konumu ve Kuruluşu
Fâtih Sultan Mehmed devrinden hemen sonra 1491 yılında İskender Paşa'nın tahsis ettiği arazide kurulan Galata Mevlevîhânesi (Kulekapısı Mevlevîhânesi); Osmanlı payitahtı İstanbul'un en eski, en köklü ve en tesirli tasavvuf merkezidir.
Beyoğlu'nun kalbinde, Doğu ile Batı'nın, İslâm irfânı ile Levanten kültürün kesiştiği bu kudsî mekan; sadece bir zikir evi değil, aynı zamanda imparatorluğun musiki, edebiyat, hat ve felsefe akademisi (Dârü'l-Fünûn) vazifesi görmüştür.
Fasıl II: İsmâil Rusûhî Ankaravî'nin Postnişînliği (1620-1631)
Galata Mevlevîhânesi tarihinin en parlak altın çağı, İsmâil Rusûhî Ankaravî hazretlerinin 1620'den vefatına kadar süren postnişînlik devridir.
Ankaravî burada hem Mesnevî şerhini tamamlamış hem de sadrazamlardan vezirlere, şeyhülislâmlardan divan şairlerine kadar binlerce devlet adamını ve aydını irfan pınarından sulamıştır.
Fasıl III: Payitahtta Tasavvuf ve Devlet Ricâlinin Terbiyesi
Osmanlı devlet felsefesinde padişahlar ve devlet ricali mutlaka bir tasavvuf ocağında nefsini terbiye ederdi. Galata Mevlevîhânesi; devlet adamlarına kibirden uzak durmayı, adaleti, merhameti ve halka hizmet etmenin Hakk'a ibadet olduğunu aşılayan en büyük mektepti.
Sadrazamlar tekkede postnişînin önünde diz çöker, saray ihtişamını unutup dervişlerle aynı kaptan çorba içerdi.
Fasıl IV: Musiki ve Güzel Sanatlar Konservatuvarı Olarak Tekke
Galata Mevlevîhânesi Türk mûsikîsinin ve hüsn-i hattın en büyük ustalarını yetiştirmiştir. Dede Efendi, Itrî, Şeyh Gâlib, Fasih Dede gibi devler bu kubbenin altında ney üflemiş ve âyin bestelemiştir.
Neyin hüzünlü sesiyle birleşen kudüm ritmi; saraydan sokaktaki esnafa kadar bütün bir şehrin ruhunu terbiye etmiştir.
Fasıl V: Batılı Seyyahların Gözünde Galata Mevlevîleri
Osmanlı'yı ziyaret eden yüzlerce Avrupalı seyyah, elçi ve diplomat; Galata Mevlevîhânesi'ndeki semâ âyinlerini büyülenmiş bir hayranlıkla seyretmiş ve hatıratlarında bu yüksek nezaket, estetik ve hoşgörü kültüründen sitayişle zikretmiştir.
Tekke, İslâm'ın nezih ve medenî yüzünü dünyaya ilan eden melekûtî bir temsil makamı olmuştur.
Fasıl VI: Hâmûşân: Şairler ve Arifler Kabristanı
Mevlevîhânenin bahçesinde yer alan mezarlığa 'Hâmûşân' (Susanlar / Sessizler Yurdu) adı verilir. İsmâil Ankaravî, Şeyh Gâlib, Humbaracı Ahmed Paşa (Comte de Bonneval) gibi tarihe yön vermiş yüzlerce kutup burada sırlanmıştır.
Hâmûşân taşları üzerindeki kavuklar ve sikkeler; ölümün korkulacak bir yokluk değil, sevgililerin vuslat düğünü (Şeb-i Arûs) olduğunu hatırlatır.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Galata'dan Âleme Yayılan Nûr
İsmâil Ankaravî'nin manevî tasarrufu Galata Mevlevîhânesi'ni asırlar boyunca sönmeyen bir irfan ocağı kılmıştır. Bu ocak, medeniyetimizin estetik ve mânevî kalbidir.
Sihravemen Galata Külliyatı; başkent irfânının bu şanlı mirasını hürmet ve minnetle yâd eder.
Fasıl I: Galata Mevlevîhânesi'nin Tarihî Konumu ve Kuruluşu
Fâtih Sultan Mehmed devrinden hemen sonra 1491 yılında İskender Paşa'nın tahsis ettiği arazide kurulan Galata Mevlevîhânesi (Kulekapısı Mevlevîhânesi); Osmanlı payitahtı İstanbul'un en eski, en köklü ve en tesirli tasavvuf merkezidir.
Beyoğlu'nun kalbinde, Doğu ile Batı'nın, İslâm irfânı ile Levanten kültürün kesiştiği bu kudsî mekan; sadece bir zikir evi değil, aynı zamanda imparatorluğun musiki, edebiyat, hat ve felsefe akademisi (Dârü'l-Fünûn) vazifesi görmüştür.
Fasıl II: İsmâil Rusûhî Ankaravî'nin Postnişînliği (1620-1631)
Galata Mevlevîhânesi tarihinin en parlak altın çağı, İsmâil Rusûhî Ankaravî hazretlerinin 1620'den vefatına kadar süren postnişînlik devridir.
Ankaravî burada hem Mesnevî şerhini tamamlamış hem de sadrazamlardan vezirlere, şeyhülislâmlardan divan şairlerine kadar binlerce devlet adamını ve aydını irfan pınarından sulamıştır.
Fasıl III: Payitahtta Tasavvuf ve Devlet Ricâlinin Terbiyesi
Osmanlı devlet felsefesinde padişahlar ve devlet ricali mutlaka bir tasavvuf ocağında nefsini terbiye ederdi. Galata Mevlevîhânesi; devlet adamlarına kibirden uzak durmayı, adaleti, merhameti ve halka hizmet etmenin Hakk'a ibadet olduğunu aşılayan en büyük mektepti.
Sadrazamlar tekkede postnişînin önünde diz çöker, saray ihtişamını unutup dervişlerle aynı kaptan çorba içerdi.
Fasıl IV: Musiki ve Güzel Sanatlar Konservatuvarı Olarak Tekke
Galata Mevlevîhânesi Türk mûsikîsinin ve hüsn-i hattın en büyük ustalarını yetiştirmiştir. Dede Efendi, Itrî, Şeyh Gâlib, Fasih Dede gibi devler bu kubbenin altında ney üflemiş ve âyin bestelemiştir.
Neyin hüzünlü sesiyle birleşen kudüm ritmi; saraydan sokaktaki esnafa kadar bütün bir şehrin ruhunu terbiye etmiştir.
Fasıl V: Batılı Seyyahların Gözünde Galata Mevlevîleri
Osmanlı'yı ziyaret eden yüzlerce Avrupalı seyyah, elçi ve diplomat; Galata Mevlevîhânesi'ndeki semâ âyinlerini büyülenmiş bir hayranlıkla seyretmiş ve hatıratlarında bu yüksek nezaket, estetik ve hoşgörü kültüründen sitayişle zikretmiştir.
Tekke, İslâm'ın nezih ve medenî yüzünü dünyaya ilan eden melekûtî bir temsil makamı olmuştur.
Fasıl VI: Hâmûşân: Şairler ve Arifler Kabristanı
Mevlevîhânenin bahçesinde yer alan mezarlığa 'Hâmûşân' (Susanlar / Sessizler Yurdu) adı verilir. İsmâil Ankaravî, Şeyh Gâlib, Humbaracı Ahmed Paşa (Comte de Bonneval) gibi tarihe yön vermiş yüzlerce kutup burada sırlanmıştır.
Hâmûşân taşları üzerindeki kavuklar ve sikkeler; ölümün korkulacak bir yokluk değil, sevgililerin vuslat düğünü (Şeb-i Arûs) olduğunu hatırlatır.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Galata'dan Âleme Yayılan Nûr
İsmâil Ankaravî'nin manevî tasarrufu Galata Mevlevîhânesi'ni asırlar boyunca sönmeyen bir irfan ocağı kılmıştır. Bu ocak, medeniyetimizin estetik ve mânevî kalbidir.
Sihravemen Galata Külliyatı; başkent irfânının bu şanlı mirasını hürmet ve minnetle yâd eder.